Defne Hanım, ufukta bebek var mı?

İş hayatında kadın olmak ve erkek olmak arasındaki fark sıkça tartışılır. Gerçekten bir fark var mıdır? Varsa kimin lehine çalışır? “Güzel olmak mı eğitimli olmak mı işleri kolaylaştırır” kadar uzamıştır hatta mevzunun ucu.

İş hayatında kadın olmanın bir boyutu üzerine söyleyeceklerim var; otuz yaş üstü çocuksuz bir kadın -evli ya da bekar- olmanın yarattığı dezavantajdan bahsedeceğim.

Bu konuda bir şeyler demem gerekiyor. Buraya yazdığım beş satır ile elbette bir farkındalık yaratacağımı düşünmüyorum ama birileri okur ve aklının bir köşesinde yer eder belki, bilemiyorum.

30 yaşını geçmiş, çocuğu olmayan kadınların işe girme-iş değiştirme konusunda dezavantajlı olduğuna inanıyorum. Boşanma da bunlara eklenebilir mi emin değilim henüz bunu detaylı düşünmedim ama serbest çağrışımla yazacağım için belki o konuda da bir şeyler çıkar, yazımın başında o kısmını henüz bilemiyorum.

İşe giriş aşamasında, pozisyon yeterliliği dışında yanıtlamak zorunda olduğumuz birçok soru var kadınlar olarak.

Bir dönem sürekli karşıma çıkan sorunlardan bahsedeceğim öncelikle. O zamanlar, 2 yıllık evliydim ve çocuğum yoktu. Eski eşimin mecburi hizmeti nedeniyle bir yıl Güneydoğu’nun ücra bir şehrinde yaşamış ve o dönem içinde çalışmamıştım. Hizmet bitince İstanbul’a dönmüştük ve benim de artık iş hayatına dönmem gerekiyordu.
İş arama aşamasında bana esas sorun yaratacağını düşündüğüm şey özgeçmişimdeki bu boşluktu ama öyle olmadı. Bir önyazı ile bu durumu açıkladım görüşmelere çağrılma sıkıntım olmadı. Görüşme kısmında zaten kendinizi ifade etme yeteneğiniz belirleyici oluyor.

74DC2BC0-DDEE-400A-9D36-31816EA57BED

Ama esas sorular hiç beklemediğim yerden çıktı:
30‘larında evli bir kadın olarak henüz çocuğum olmaması dolayısıyla da her an üreyebilecek potansiyelde olmam, bunun da işveren tarafından istenmiyor olması!

Ben görüşmelere gittikçe görüşmenin hatırı sayılır bir kısmı bu konuya ayrılır oldu:
çocuğunuz yok sanırım?
– neden yok?
– düşünmüyor musunuz?
– yaşınız nedeniyle çok da beklemezsiniz herhalde? (dedi bunu)
– işveren bey bu konuda çok hassas, kadın çalışanlar sürekli doğum izninde.
– zaten sizinle de doğum iznine çıkacak bir arkadaşımızın pozisyonu için görüşüyoruz gibi gibi…

 

Bu süre içinde dört beş görüşme yaptım ve hemen hepsinde de neden çocuğum olmadığını açıkladım. İnsan kaynakları müdürü ile yaptığım bir görüşmede bana şu söylendi:

-Bunu konuşmamız etik değil farkındayım ama çocuk yapmayı düşünüyor musunuz? son dönemlerde doğum iznine ayrılan çok çalışanımız oldu ve yöneticilerimiz bu konuda çok çok hassas.

Eğer o bana etik olmadığını düşündüğü bir şeyi bu kadar rahat soruyorsa ben de etik olmayan bir şeyi bu kadar rahat yapabilirim diye düşündüm ve aklımdan türlü düşünceler geçti.

Ben, iyi bir adaydım ve tercih nedeninin ben, özgeçmişim, yaptıklarım ya da yapabileceklerim değil üreme ihtimalim olması bana o dönem hiç iyi hissettirmedi. Hala da hissettirmiyor.

 

8C4E5A04-162B-4EB2-9B0F-63307D011F67

Bunun tersi durumların da söz konusu olabildiğini biliyorum. Mesela küçük yaşta çocuğu  olan annelerin de tercih nedeni olmayabileceğini. -izin alma gerekliliği vb. durumlar nedeniyle-
Uygun iki aday varsa bunlardan ya yaşça büyük çocuğu olan ya da kendi yaşı küçük olup çocuğu olmayan tercih edilebilir.

Söylediklerim, bu kadınlar iş değiştiremez ve pozisyon atlayamaz demek değil. Bu kadınlar dezavantajlı demek istiyorum sadece. Aynı yeteneklere sahip olduğumuz adaylardan daha çok parlamamız lazım. Daha çok tercih nedeni sunmamız lazım. Daha başarılı görüşmeler çıkarmak zorundayız diğer adaylara göre. Kısa liste oluşturulurken ismimizin akılda kalmış olması lazım.

Kişisel deneyimlere dayalı genellemelerin hatalı olma olasılıkları yüksektir ama bahsettiklerimin farklı iş görüşmelerinden süzülmüş tespitler olmasından mütevellit durumun bana özel olmadığını biliyorum. Bu sebeple bir sorunun var olduğunu düşünüyorum ve bu sorun dikkat çekilmeyi hak ediyor.
Kadın olmak iş hayatında kesinlikle kolay değil; bundan eminim. Evli ya da bekar; çocuklu ya da çocuksuz; belki çok güzel, belki çok yetenekli, belki hepsi, belki hiçbiri…Siz hangisisiniz bilmiyorum ama konuşacak çok şeyimiz olduğuna eminim.

01AEBE71-841A-476A-96D8-C75E93F7F02C

Bizden pembe peluşlarla evde oturmamız mı bekleniyor? Ya da bundan mutlu olacağımız mı düşünülüyor?

Yanılıyorlar; biz  bundan çok daha fazlasıyız.

Sevgiler…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close